DZIEŃ POWSZEDNI:  6.30, 7.00, 18.00

ŚWIĘTA - REKOLEKCJE:  7.00, 9.00, 11.00, 17.00, 19.00

NIEDZIELA:  7.00, 8.30, 10.00, 11.30, 15.00, 17.00
8.30 (z udziałem dzieci w roku szkolnym),
17.00 (z udziałem młodzieży), 19.00 (lipiec-sierpień), 14.00 w kaplicy szpitalnej

Odwiedza nas 96 gości

Galerie






Najczęściej czytane

z ostatniego miesiąca

Historia

17 kwietnia 1982 r. w domu państwa Suchodolskich miało miejsce spotkanie Ks. Biskupa Mikołaja Sasinowskiego i proboszcza parafii Św. Piotra i Pawła ks. Adolfa Romańczuka. Po błogosławieństwie i krótkiej modlitwie w intencji budowy nowego kościoła, Ksiądz Biskup poinformował zebranych o wybraniu księdza Józefa Wyznera na budowniczego nowej parafii w Łapach. Ks. Proboszcz Romańczuk z kolei zapoznał zebranych z załatwieniem formalności dotyczących nabycia gruntów pod obiekty kościelne. W wyniku dyskusji Ks. Biskup postanowił, że kościół budowany będzie przy ulicy J. Matejki, gdyż przemawiają za tym liczne argumenty (bliskie położenie szpitala, szkół średnich, Szkoły Podstawowej Nr4, dobry dojazd). W związku z tym ustalono konieczność wykupienia gruntów od państwa: E. Łapińskiego, N. Kacprzykowskiego i J. Łapińskiego, którzy wyrazili już chęć sprzedaży. Zebrani przedstawiciele parafian zaproponowali zbudowanie tymczasowej drewnianej kaplicy, w której po wyświęceniu odbywałyby się Msze Święte do chwili wybudowania nowego kościoła. Ks. Biskup oznajmił zebranym, że istniejąca dotąd jedna parafia zostanie podzielona na dwie wzdłuż linii kolejowej.

 

8 czerwca 1982 r. zgodnie z decyzją Biskupa Łomżyńskiego Mikołaja Sasinowskiego do Łap przybywa ks. mgr Józef Wyzner w celu utworzenia samodzielnego ośrodka duszpasterskiego, oraz budowy nowego kościoła parafialnego. Ks. Józef Wyzner rozpoczął pracę jako wikariusz w Parafii Św. Piotra i Pawła zarządzanej przez Ks. Proboszcza Kanonika dr Adolfa Romańczuka. Wspólnie przystąpili do załatwiania formalności w celu uzyskania zezwolenia na budowę obiektów sakralnych oraz erygowanie nowej parafii.

1 sierpnia 1982 r. rozpoczęto budowę tymczasowej, drewnianej kaplicy pod wezwaniem Św. Rodziny, wraz z punktem katechetycznym.

Kierownikiem budowy Kaplicy został inż. Edmund Suchodolski, zamieszkały przy ul. Manifestu Lipcowego 76 (obecnie Główna), który pracę wykonywał bezpłatnie, jako dar ofiarny. Pierwszą osobą, która ofiarowała około 100 sosen była pani Helena Gąsowska z Oleksina. Zostały założone imienne księgi ofiarodawców na rzecz budowy Kościoła. Przy budowie Kaplicy szczególnie wyróżnili się: Józef Pukmiel, Józef Łapiński, lekarz Jerzy Wasilewski, Witold Mojkowski, Czesław Perkowski, Zygmunt Perkowski, Irena i Maria Łapińskie, mieszkaniec Szepietowa pan Jamiołkowski, Henryk Stabiński, Witold Łapiński, Z. Arnold, Józef Janowik, Kazimierz Jabłoński, Tadeusz Jakierowicz, Lucjan Łapiński, Mieczysław Łapiński, Krzysztof Puławski, Jerzy Piekut, Henryk Perkowski, Marian Łapiński, Jan Śleszyński, Wiktor Budzisz, Sławomir Kiejzik, Jerzy Kamiński, Mieczysław Lis, jan Urbasz, Bogdan Dębicki, Leszek Roszkowski, Marek Grodzki, Antoni Bokiniec, Dariusz Czerwiński, Andrzej Kowalczuk, Stanisław Ołdziej, Fabian Kamiński, Tadeusz Klewinowski, Jan Klewinowski, Stanisław Grabowski, Zygmunt Szydłowski, Tadeusz Jedruczuk, Zdzisław Dworakowski, Antoni Kiełczewski, Józef Jarosiewicz, Józef Kiszko, Krzysztof Roszkowski, Stanisław Sokół, Jan Łupiński, Andrzej Gołaszewski, Zbigniew Hajduczyk, Edmund i Jan Bargielscy, Zygmunt Hołowienko, Czesław Piekut.

1

3 listopada 1982 r. Ks. Józef Wyzner wystosował pismo do Kurii Diecezjalnej w Łomży informujące o zakończeniu budowy tymczasowej kaplicy pod wezwaniem Św. Rodziny z prośbą o jej poświęcenie w dniu 7 listopada.

4 listopada 1982 r. parafianin Julian Kamiński – ślusarz, przy pomocy kierownika budowy E. Suchodolskiego własnoręcznie wykonał i przekazał do nowo zbudowanej kaplicy tabernakulum jako dar ofiarny.

7 listopada 1982 r. była to szczególna niedziela. W tym dniu przybyli do naszej parafii dostojni goście na czele z J. E. Ks. Biskupem Edwardem Samselem. Uroczystego powitania dokonał Ks. Proboszcz Józef Wyzner, dzieci, młodzież, grupy oazowe, a w imieniu parafian i budowniczych kaplicy pan Z. Perkowski.

Ks. Biskup dokonał poświęcenia placu pod przyszły kościół parafialny, a następnie poświęcił kaplicę pod wezwaniem Św. Rodziny. W tej doniosłej uroczystości uczestniczyło około 4 tysięcy parafian i zaproszonych gości. Pięknie prezentowała się procesja z parafii Św. Piotra i Pawła, której przewodził Ks. Proboszcz Adolf Romańczuk. Procesja w liczbie około tysiąca osób z krzyżem i emblematami religijnymi na czele przeszła ulicami naszego miasta.

Ks. Józef Wyzner jako gospodarz serdecznie podziękował Ks. Biskupowi za uświetnienie uroczystości, a parafianom za ogromny trud i poświęcenie przy wznoszeniu kaplicy. Do nowo utworzonej parafii jako pierwszy z nominacji Ks. Biskupa przybywa wikariusz Ks. Stanisław Trejnowski. Od momentu poświęcenia kaplicy rozpoczęło bić serce nowej parafii.

1

25 grudnia 1982 r. pierwsze Boże Narodzenie w nowej parafii. Na pasterkę przyszło bardzo dużo parafian. W kaplicy tłok. Na dworze mróz. W oczach Ks. Proboszcza J. Wyznera i w oczach parafian radość. Śpiew kolęd słychać było bardzo daleko.

20 lutego 1983 r. w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu Ks. Proboszcz ogłosił wiernym, że dokonuje zmiany nazwy kaplicy na  „Świętego Krzyża” – obejmującą cały ośrodek duszpasterski. Zapowiada dostawy cegły na budowę Kościoła. W „zdobywaniu” cegły ogromne zasługi położyli pan inż. Suchodolski i pan Mieczysław Łapiński (w tamtych czasach o cegłę było trudno).
 
2 kwietnia 1983 r. odbyła się pierwsza w dziejach parafii procesja Rezurekcyjna.
 
9 kwietnia 1983 r. na stację kolejową dostarczono 4 wagony (z 10 zamówionych) tarcicy dębowej z mazurskich lasów zakupionej przez Ks. J. Wyznera za ogromną sumę ponad 2,5 mln złotych. Materiał ten po wysuszeniu został zużyty na wszystkie meble w świątyni.
 
24 kwietnia 1983 r. Kuria Biskupia powiadomiła, że wysłuchała projektantów, którzy brali udział w konkursie na koncesję projektu budowy obiektów sakralnych. Z trzech propozycji rada postanowiła wybrać projekt architektów ośrodka warszawskiego doc. dr inż. arch Zdzisława Hryniaka i mgr inż. Krzysztofa Kakowskiego - pracowników Politechniki Warszawskiej.
 
22 maja 1983 roku w uroczystość Zesłania Ducha Świętego odbyła się pierwsza  w naszej parafii I Komunia Święta.
 
23 czerwca 1983 r. geodeta pan Jan Łapiński, dokonał założenia sieci realizacyjnej do wyznaczenia budynku kościoła.
 
26 września 1983 r. zakończono prace przy wykopie przestrzennym pod budowę kościoła.
 
6 maja 1984 r. przystąpiono do wznoszenia murów dolnego kościoła. Głównym majstrem budowy był pan Marian Dworakowski. Drugim pan Stanisław Jaszczuk. Pomocnikami murarzy byli: Piotr Grochowski, Jan Milewski, Tomasz Anacki.

1

10 maja 1984 r. rozpoczęto wykopy pod budynek plebanii.
 
30 września 1984 r. poświęcono kamień węgielny wzięty spod Bazyliki Św. Piotra w Rzymie.
 
10 września 1988 r. do parafii Św. Krzyża zostały sprowadzone trzy dzwony kościelne, które z czasem zostały zainstalowane na zbudowanej wieży. Największy dzwon nosi imię Józef (z napisem "Solidarność serc mocą Kościoła i Narodu"), średni nazwano Maryja (z napisem "Uwielbiaj duszo moja Pana "), najmniejszy otrzymał imię Jan Paweł II (z napisem "Cały Twój - Ciesz się Matko Polsko"; ufundowany przez Władysława Kusznierko).


 
23 października 1988 r. Ks. Biskup Wikariusz Generalny Tadeusz Zawistowski dokonał poświęcenia dzwonów.
 

1

W dniach 18-19 września 1999 r. Ks. Biskup dr Stanisław Stefanek Ordynariusz Łomżyński przeprowadził w naszej parafii Wizytację Kanoniczną.
 
19 września 1999 r. odbyła się niezwykła uroczystość Konsekracji Kościoła. Dokonał jej wspomniany wyżej Ks. Biskup Ordynariusz w czasie Mszy Świętej o godzinie 11.30. Uroczystość ta zgromadziła 2,5 tysiąca osób.

1

1

 

Kontakt | Polityka Cookies
Parafia pw Świetego Krzyża w Łapach | ul. Jana Matejki 10 | 18-100 Łapy | parafialapy.pl